non omnis moriar

Mam to złe przeczucie, że to właśnie dziś.
W sumie odchodzą ludzie, gdzieś rodzą się nowi
i nie pytam się po co, bo co miałbym z tym zrobić.
Zastanawiam się, czy to mój ostatni dzień,
dwa rozwiązania tej zagadki - tylko tak i nie.
Znowu mam to przeczucie, nie mogę przed nim uciec.
Nie słuchałem przepowiedni, nie chodziłem do wróżek.
Cóż, jakoś muszę się z tym wszystkim zmierzyć. Dziękuję bliskim, za tyle pięknych przeżyć. Naprawdę tak się boję, że to już koniec.


Było tak pięknie - pamiętajcie tu o mnie,
jeśli będę gdzieś tam, to o was nie zapomnę.
Życie jest tak ulotne, tak bardzo je kocham. Jeżeli to jest ten dzień, to tak bardzo mi szkoda.
Mieliśmy jeszcze takie piękne plany razem.
Nic na to nie poradzę, przekonamy się z czasem.
Może to już dziś, może to już za chwilę.
Wiem, że nic nie mogę zrobić - w sumie tyle zrobiłem
Zakładam, że tak się nie stanie, no ale gdyby
to co czułem cały ranek wykluczyłoby mnie z was żywych,
to nie płaczcie po mnie - nie chcę widzieć was smutnych.
Nie róbcie stypy - zróbcie melanż huczny

A ty, skurwysynu, przyjaciela nie zgrywaj,
teraz nawet nie waż się mnie opłakiwać.